Τρομακτικοί θρύλοι με φαντάσματα και τέρατα του Περού

Τρομακτικοί θρύλοι
με φαντάσματα και τέρατα
του Περού

Του συγγραφέα Mike Dreckschmidt

EL MUKI


Στις Περουβιανές Άνδεις, βαθιά μέσα στα ορυχεία, όπου ζει για αιώνες, ο Muki προσφέρει στους απελπισμένους εργάτες μια συμφωνία,
που δεν μπορούν να αρνηθούν ... και μία σίγουρη λύπη...


ΔΙΑΒΑΣΤΕ το εδώ:



LA CASA MATUSITA:

Το στοιχειωμενο σπιτι με τα φαντασματα


Ένας μύθος που έχει ακούσει σχεδόν κάθε Περουβιανός...
Το Σπίτι Matusita, είναι ένα από τα πιο στοιχειωμένα σπίτια στον κόσμο.
Και αναμφισβήτητα ο πιο γνωστός στοιχειωμένος χώρος του Περού.
Βρίσκεται ακριβώς στην ιστορική καρδιά της πρωτεύουσας του Περού, στην Λίμα, στην γωνία των λεωφόρων Garcilaso de la Vega και Espana.
Αυτό το παλαιό σπίτι έφερε πολλούς κατοίκους και επισκέπτες του
σε μια τρομερή μοίρα.
Συχνά κατατάσσεται ως ένα από τα πιο στοιχειωμένα μέρη σε όλην την Λατινική Αμερική!


ΔΙΑΒΑΣΤΕ το εδώ:



Τα γιγάντια φίδια Yacumama και Sachamama


Και ο περουβιανός Αμαζόνιος φιλοξενεί πολλές παράξενες ιστορίες. Η πιο σημαντική είναι του Yacumama.
Όταν οι Ισπανοί κονκισταδόρες έφθασαν στο εσωτερικό της ζούγκλας, άκουσαν για κάθε είδους παράξενα και τρομερά πράγματα, κρυμμένα στην πυκνή βλάστηση. Δεν ήταν μόνο στην αντίληψή τους...


Οι εντόπιοι τους είπαν για ένα γιγαντιαίο φίδι του Αμαζονίου. Ένα φίδι που λέγεται ότι φθάνει τα 30 μ. σε μήκος. Ζει ανάμεσα στα δένδρα, στην στεριά ή κάτω από τα νερά των ποταμών.


Ονομάζεται Yacumama, είναι η μητέρα του νερού του Αμαζονίου, και δεν είναι μόνο του...

ΔΕΙΤΕ:
και εδώ:


Υπάρχει ένας άλλος μύθος για ένα γιγαντιαίο φίδι. Ωρισμένες πηγές λένε ότι είναι ακόμη μεγαλύτερο από το Yacumama. Το Sachamama. Οι κυνηγοί στην ζούγκλα λένε πως όταν ο καιρός αλλάζει, και αρχίζει να βρέχει και να σκοτεινιάζει, και ανάβουν φωτιά, η γη κουνάει, σαν να είχε περάσει ένας μικρός σεισμός... Ο κυνηγός φοβάται και σταματά την φωτιά.


Την επόμενη μέρα, βλέπει έναν μεγάλο «αρχαίο κορμό», μήκους περίπου 60 μ. που εμποδίζει το μονοπάτι του.


Στην βάση του «κορμού» υπάρχει ένα ελάφι. Ξαφνικά εξαφανίζεται στην βάση του «κορμού». Ο κυνηγός καταλαβαίνει…


Ο «κορμός» είναι το σώμα ενός γιγαντιαίου φιδιού και στην βάση του, ένα γιγαντιαίο στόμα ανοίγει από ένα κεφάλι, που κοσμείται με δαιμονικά μάτια και αυτιά με κέρατο!



ΔΙΑΒΑΣΤΕ το εδώ:

σ.σ.: Θυμίζω, ότι αντίστοιχη παράδοση για γιγάντια φίδια υπάρχει και στην Ελλάδα, με τα λιοκόρνια, τα οποία ζουν στο Μεγανήσι Λευκάδας.



Σάρα Έλεν,
η νύμφη του Δράκουλα


Ορκίστηκε να επιστρέψει σε 80 χρόνια για να εκδικηθεί το θάνατό της.
Μια από τις "νύφες του Δράκουλα" βρίσκεται θαμμένη στο Περού.
Το 1913, πριν εκτελεστεί στην Αγγλία (αν και η τελευταία καταγεγραμμένη εκτέλεση «μάγισσας» στην Αγγλία συνέβη το 1684), λένε ότι ορκίστηκε να επιστρέψει από τον τάφο, σε ακριβώς 80 χρόνια, για να εκδικηθεί τον θάνατό της. Δηλ. στις 9 Ιουνίου 1993. Γι’ αυτό της έβαλαν ένα πηνίο μέσα στην καρδιά της και την σφράγισαν το φέρετρο με μολύβι…
Η «αγγλόφωνη ξανθιά-βαμπίρ με το απαλό λευκό δέρμα» θάφτηκε στο Πίζκο (Puerto de Pisco) του Περού.
Κάποιοι είπαν ότι ήταν μάγισσα. Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι την δάγκωσε ο ίδιος ο Δράκουλας. Ότι είχε ζήσει μια διπλή ζωή: Πιστή σύζυγος κατά την διάρκεια της ημέρας και αρπακτικό για αίμα θηρίο την νύχτα. Ανακαλύφθηκε σε ένα ξενοδοχείο που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πόλη Blackburn της Αγγλίας.
Μετά την εκτέλεση, το φέρετρο με την Sarah Ellen έμεινε στον σύζυγό της, John Roberts. Αυτός προσπάθησε να το θάψει, διασχίζοντας όλη την Ευρώπη. Όλοι είχαν ακούσει την ιστορία και την υπόσχεση εκδίκησης, και καμμία χώρα δεν επέτρέψε για να ταφεί στο έδαφός της. Ο σύζυγος της Σάρας δεν είχε άλλη επιλογή, παρά να ταξιδέψει στην Αμερική. Η Αργεντινή και η Χιλή δεν δέχθηκαν το φέρετρο. Μια μέρα, καθώς ο χήρος ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει την ελπίδα, ένας ναυτικός τον συνέστησε να φέρει την Σάρα Έλλεν στο Περού. Έτσι, το φέρετρο της Sarah Ellen ήρθε στο λιμάνι του Pisco το 1913, το ίδιο έτος που εκτελέστηκε. Ήταν θαμμένη στο τοπικό νεκροταφείο όπου παρέμεινε...
Στις αρχές Ιουνίου του 1993, τα κρατικά ελεγχόμενα ΜΜΕ της δικτατορίας του Αλμπέρτο ​​Φουχιμόρι μετέδιδαν ότι πλήθη ανθρώπων, που συγκεντρώθηκαν στο νεκροταφείο του Pisco, κρατούσαν ξύλινους πασσάλους, σκελίδες σκόρδου και ιερά λείψανα, μπροστά στον τάφο της Σάρα Έλεν. Ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν τον δαίμονα, βαμπίρ ή πνεύμα που θα επέστρεφε για την υπόσχεση εκδίκησης.
Εκείνην την χρονιά, ένας «βαμπιρόλογος» εμφανίσθηκε σε ένα πρόγραμμα της τηλεόρασης ισχυριζόμενος ότι η Sarah Ellen ήταν ένας από τους τρεις θηλυκούς βαμπίρ στον κόσμο. Οι άνθρωποι της Ica βρίσκονταν σε υστερία μετά από αυτό το πρόγραμμα, ειδικά εκείνοι της μικρής λιμανούπολης του Pisco…
Άλλοι μεταχειρίστηκαν την Σάρα Έλεν ως άγια, αφήνοντας λουλούδια και τις άλλες προσφορές, ζητώντας παράλληλα ευχές ή ευλογίες από το πνεύμα της!
Άλλοι πάλι, λένε ότι επέστρεψε από τους νεκρούς, στους αμμόλοφους και τα παράκτια μέρη της Ica, και μέσα στην νύχτα, τραγουδά από τα σώματα άλλων νέων γυναικών και συνεχίζει το έργο της: Μια δίψα για εκδίκηση…

Η Sarah Ellen και ο σύζυγός της, ήταν και οι δύο υφαντές. Η περιοχή Ica ήταν τότε μεγάλος βαμβακοπαραγωγός τόπος, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι είχαν κάνει ταξίδια στο κύριο λιμάνι της περιοχής, το Pisco. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, η Σάρα Έλεν πέθανε, και ο σύζυγός της αναγκάστηκε να προβεί σε ένα αυτοσχέδιο φέρετρο στο πλησιέστερο νεκροταφείο (βλ. έρευνα του Stephen Smith, Daily Mail).

Για περισσότερα:

Share on Google Plus

About ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

    ΣΧΟΛΙΑ
    ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΣΩ Facebook

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ