Ναυτικά ταξείδια στον Ειρηνικό, πριν 35.000 χρόνια και προς την Αυστραλία πριν 70.000 χρόνια

Ναυτικά ταξείδια στον Ειρηνικό,
πριν 35.000 χρόνια
και προς την Αυστραλία
πριν 70.000 χρόνια 

Του Γιώργου Λεκάκη


Οι θαλάσσιες μεταφορές στην παλαιολιθική εποχή είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα για την κατανόηση της παγκόσμιας διασποράς σύγχρονων ανθρώπων, που ξεκίνησε πριν από 70.000 - 50.000 χρόνια. Ωστόσο, παρ’ όλο που τα πρώτα στοιχεία για την θαλάσσια μετανάστευση στην Sahul / Σαχούλ (Αυστραλία και Νέα Γουινέα) - ΔΙΑΒΑΣΤΕ το ΕΔΩ - έχουν μελετηθεί εντατικά, η επιτυχής ανάπτυξη της παλαιολιθικής θαλάσσιας δραστηριότητας είναι ελάχιστα κατανοητή.

Οι άνθρωποι της λίθινης εποχής διέσχισαν την θάλασσα από την Ταϊβάν στα νησιά Ryukyu της νοτιοδυτικής Ιαπωνίας, πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια - και φαίνεται ότι το έκαναν σκόπιμα.

Στη νότια ακτή του νησιού Yonaguni του συμπλέγματος των νησιών Ρίου Κίου,
υπάρχει μια μυστηριώδης υποβρύχια πέτρινη δομή,
γνωστή ως Yonaguni Monument... 

Οι αρχαιολογικοί χώροι σε πολλά από τα νησιά Ryukyu υποδηλώνουν ότι οι άνθρωποι είχαν φτάσει στα νησιά, πριν από περίπου 30.000 έως 35.000 χρόνια.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΧΑΙΑ ΝΑΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΕΔΩ.

Ο Yosuke Kaifu (Πανεπιστήμιο του Τόκυο) και οι συνάδελφοί του υποψιάζονται ότι οι αρχαίοι άνθρωποι το έκαναν ταξειδεύοντας βορειοανατολικά από την Ταϊβάν - ένα ταξείδι που περιελάμβανε διασχίσεις ωκεανών δεκάδων έως εκατοντάδων χιλιομέτρων για να πάνε από νησί σε νησί!

Οι ερευνητές έχουν επαναλάβει μερικούς από αυτούς τους πλόες (πειραματική αρχαιολογία), στους ωκεανούς, χρησιμοποιώντας τις μπαμπού σχεδίες, που, ίσως, θα μπορούσαν να έχουν κατασκευάσει οι άνθρωποι της Παλαιολιθικής Εποχής…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ της ΘΑΛΑΣΣΑΣ, ΕΔΩ.

Ένα ερώτημα μένει να απαντηθεί: Επειδή τα νησιά Ριού-Κιού είναι πολύ μακριά για να είναι ορατά από την Ταϊβάν, πώς τα ήξεραν και πήγαιναν σε αυτά, πριν 35.000 χρόνια;

ΠΗΓΗ: Yousuke Kaifu, Tien-Hsia Kuo, Yoshimi Kubota και Sen Jan «Palaeolithic voyage for invisible islands beyond the horizon», στο Scientific Reports, DOI: 10.1038/s41598-020-76831-7, τ. 10, αρ: 19785 (2020), 3 Δεκ. 2020. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 4.12.2020.

Abstract


How Palaeolithic maritime transportation originated and developed is one of the key questions to understand the world-wide dispersal of modern humans that began 70,000–50,000 years ago. However, although the earliest evidence of maritime migration to Sahul (Australia and New Guinea) has been intensively studied, succeeding development of Paleolithic maritime activity is poorly understood. Here, we show evidence of deliberate crossing of challenging ocean that occurred 35,000–30,000 years ago in another region of the western Pacific, the Ryukyu Islands of southwestern Japan. Our analysis of satellite-tracked buoys drifting in the actual ocean demonstrated that accidental drift does not explain maritime migration to this 1200 km-long chain of islands, where the local ocean flows have kept the same since the late Pleistocene. Migration to the Ryukyus is difficult because it requires navigation across one of the world’s strongest current, the Kuroshio, toward an island that lay invisible beyond the horizon. This suggests that the Palaeolithic island colonization occurred in a wide area of the western Pacific was a result of human’s active and continued exploration, backed up by technological advancement.

 

Introduction


The rise of voyaging technology beyond nearshore boating was a key for early modern humans to exponentially expand their habitable territory on the globe. Maritime migration to Sahul (a combined continent of Australia and New Guinea), which occurred about 47,000 years ago or earlier, is the oldest accepted evidence for open ocean crossings by modern humans, and has been central to such discussion. There is growing consensus that the colonization of Sahul was a consequence of deliberate voyages, based on theoretical considerations and circumstantial evidence such as the need of repeated sea-crossings, a more or less large number of immigrants needed to establish a viable population, and archaeologically demonstrated advanced maritime adaptation including pelagic fishing (but see ref.10 for a contrary view). Although the exact seaway taken by these Palaeolithic voyagers still remains undetermined, at least one main route ensured visibility of target islands all through the course to Sahul. The densely distributed large islands and the warm sea surface temperature of Wallacea (eastern Indonesia) were advantageous for these earliest voyages.

However, the western Pacific holds other areas with evidence of sea crossings during the Marine Isotope Stage 3, which are equally important to understand the developmental processes of early maritime technology and activity. The Ryukyu Island Arc in southwestern Japan is particularly interesting in this context. Here, archaeological sites found on six different islands suggest that maritime migration occurred ~ 35,000–30,000 years ago both from north (via Kyushu) and south (via Taiwan)15. Migration to these islands is challenging. The islands are small, of low elevation and not all are intervisible. Moreover, one of the world’s largest and strongest ocean currents, the Kuroshio, intervenes the water way.

ΛΕΞΕΙΣ: Ναυτικα ταξειδια, Ειρηνικος Ωκεανος, 35.000 χρονια πριν, Αυστραλια, 70.000 χρονια πριν, θαλασσιες μεταφορες, παλαιολιθικη εποχη, διασπορα, συγχρονοι ανθρωποι, homo sapiens, 70.000 χρονια, 50.000 χρονια, θαλασσια μεταναστευση, Sahul, Σαχουλ, Αυστραλια, Νεα Γουινεα, παλαιολιθικη εποχη, λιθινη εποχη, Ταιβαν, νησια Ryukyu, Nansei, Ιαπωνια, νησι, 30.000 χρονια, 35.000 χρονων, νησι, πλους, πειραματικη αρχαιολογια, ωκεανοι, μπαμπου σχεδιες, σχεδια, Ριου κιου
Share on Google Plus

About ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

    ΣΧΟΛΙΑ
    ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΣΩ Facebook

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ