Η ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

 Η ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ


Του Βασίλη Ν. Μακρή, πλοιάρχου Ε.Ν.


Η βασική παράλειψη των συγχρόνων ιστορικών είναι η παντελής άγνοια
η και έλλειψη ενδιαφέροντος για τους Κλασσικούς.
Αν όμως τους συμβουλευτούν, δεν μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς γράφουν, η έχουν προκαθοριστεί τα όρια μέσα στα οποία πρέπει να γράφουν, αλλιώς δεν εξηγούνται οι τόσες ιστορικές ασυναρτησίες τους.

Οπωσδήποτε δεν περιμένει κάποιος πολλά από καθηγητές που διδάσκουν Ιστορία σε πανεπιστήμια, δίχως οι ίδιοι να έχουν κάποια ακαδημαϊκά προσόντα η κάποια σχέση με την Ιστορία, τώρα τι είδους προσόντα έχουν
ας μας το ειπούν τα πανεπιστήμια που τους απασχολούν σαν καθηγητές,
ενώ εμείς πληρώνουμε τους μισθούς τους σαν ηλίθιοι.

Ο Ησίοδος, ο Όμηρος, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο Νονος με τα περίφημα Διονυσιακά του και γενικά όλοι οι κλασσικοί προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες, είτε σαν αστρονομικές αναφορές και παρατηρήσεις, είτε σαν γεωγραφικά στοιχεία, τα οποία πέραν κάθε αμφιβολίας καθορίζουν χρόνο η τόπο η και τα δυο μαζί.

Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα Αργοναυτικά αναφέρει στο βιβλίο ΙΙΙ 1196
ότι ο Ιάσων, όταν ο αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου βυθίστηκε στην θάλασσα , άραξε σε ένα ερημικό σημείο.

Αυτό δεν μπορεί να γίνει σε όλη την Μεσόγειο η Μαύρη Θάλασσα γιατί έχουν βόρειο πλάτος, συγκεκριμένα μπορεί να συμβεί μόνο σε γεωγραφικά μέρη 13º έως 20º Νοτίου πλάτους η νοτιότερα.
Σε άλλο μέρος αναφέρει ότι ταξίδευαν έχοντες την Μεγάλη Άρκτο στο δεξί τους χέρι, πράγμα που σημαίνει ότι έπλεαν προς τα Δυτικά.

Δυο απλές παρατηρήσεις που ανατρέπουν τελείως την κατεύθυνση τους και συνεπώς και τον προορισμό τους που ήταν η Κολχίδα όπως την ξέρουμε από την χονδροειδώς μαγειρεμένη ιστορία-μυθολογία των επαϊόντων όπως έλεγε και ο Σωκράτης.

Αναφέρομαι στη ιστορία-μυθολογία γιατί και η δεύτερη είναι ιστορία με την έλλειψη του παράγοντος “Χρόνου” ο οποίος όμως δίνεται με την πληθώρα αστρονομικών παρατηρήσεων των κλασσικών, που με την χρήση της Ορθής Αναφοράς (ωρική γωνία για τους ναυτικούς) μας προσδιορίζει τον ακριβή χρόνο των γεγονότων, όποτε γίνεται Ιστορία.

Η αργοναυτική εκστρατεία προφανώς δεν έγινε στη Μαύρη Θάλασσα αλλά δυτικά και νότια έξω από την Μεσόγειο, πέρασαν τον Ισημερινό και ταξίδεψαν σε Νότια Γεωγραφικά πλάτη.

Φυσικά μετά την αργοναυτική εκστρατεία ακλούθησαν πολλά ταξίδια
και για μεγάλα χρονικά διαστήματα όχι μόνο στην Κολχίδα που ήταν η πηγή του χρυσού και του σιδήρου, αλλά και στη Βόρειο Αμερική μέσω Γιβραλτάρ, Αγγλίας, νήσων Φερρόαι, Ισλανδίας (Ωγυγίας), Γροιλανδίας, (Νήσος του Κρόνου) μέχρι και τον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου και τις μεγάλες λίμνες για χαλκό καθαρό 93%. 

Σημειωτέον ότι στις Φερρόες Νήσους το δυτικότερο νησί λέγεται Μυκήνες καθώς και η πρωτεύουσα του Μυκήνες.
Το γιατί πήγαιναν τόσο βόρεια εξηγείται από το γεγονός ότι οι προμήθειες που μπορούσαν να έχουν δεν επαρκούσαν για υπερατλαντικά συνεχή μακρινά ταξίδια, ενώ συγχρόνως εκμεταλλεύονταν τα διάφορα ρεύματα.

Επανερχόμενοι στην Αργοναυτική Εκστρατεία η ύπαρξη τόσων τοπωνυμίων σε όλη την Νότιο Αμερική, αποτελεί αδιάσειστη μαρτυρία της ύπαρξης Ελλήνων και μην μου πείτε ότι οι αγράμματοι, τυχάρπαστοι Ισπανοί και Πορτογάλοι κατακτητές ήξεραν την Ελληνική γραμματεία για την ονοματοθεσία.

Υπάρχουν πόλεις σε όλη την Νότιο Αμερική με καθαρές Ελληνικές ονομασίες, όπως:
Ανάπολις, Διανόπολις, Αρενόπολις, Εφύρα, Φαίδρα, Ιθάκη, Ιππόλυτος, Θέτις, Λάρις, Αρμονία, Ολυμπία, Κραταιός, Αττάλεια, Φιλαδέλφεια, Απόλλων, Καρθαγένη, Πλάτων, Σαλινόπολις και άλλα Ελληνικά τοπωνύμια σε όλη την Νότιο Αμερική.

Η Ισπανική λέξη Colchiquen, δεν είναι τίποτε άλλο από μετάφραση της
Ελληνικής ονομασίας Κολχείαν, κάτι προερχόμενο από την Κολχίδα.

Τέλος αρχαιολογικές έρευνες σε όλη την Νότια Αμερική έφεραν στο φως αμφορείς, σβάστικες, μαιάνδρους και γενική αρχιτεκτονική γραμμή που είναι αδιάψευστη μαρτυρία Ελληνικής προελεύσεως και επιρροής.
Οι Αραουκάνοι της Χιλής που υποστηρίζουν την Σπαρτιατική καταγωγή τους δεν την έμαθαν από τους κοκινσταδόρες Ισπανο-πορτογάλους που δεν ήξεραν τίποτε περισσότερο από τα τυχοδιωκτικά τους ένστικτα.

Η εκπολιτιστική προθυμία και ικανότητα της χριστιανοσύνης δεν σταμάτησε στον τότε γνωστό κόσμο, επεκτάθηκε και στις νέες χώρες αφήνοντας για μια ακόμη φορά την σφραγίδα της γενικής καταστροφής σε ότι δεν τους άρεσε η ήταν ειδωλολατρικό.

Η μεγάλη τους έκπληξη και σοκ ήταν όταν αντίκρισαν τους Ορφικούς Εσταυρωμένους, που μέχρι τότε είχαν την χριστιανική αποκλειστικότητα,
όπως τουλάχιστον νόμιζαν και πίστευαν και τότε άρχισαν να σταυρικοποιούνται πραγματικά και δίχως υστεροβουλίες.

Τελευταία περιγραφή επιστροφής από υπερατλαντικό ταξίδι μέχρι την Καρχηδόνα γίνεται το 80 παρούσης χρονολόγησης περίπου από τον Πλούταρχο στο βιβλίο του “Το Πρόσωπο επί της επιφανείας της Σελήνης”.

Πηγές:
Αργοναυτικά: Απολλώνιου του Ρόδιου. Εκδόσεις LOEB
Μοράλια: Πλούταρχος, Εκδόσεις LOEB
Η Αληθινή Προϊστορία: Ιωάννου Πασσά, Εκδόσεις Ήλιος
Τα Ορφικά: Κωνστ. Χασάπη και Ιωάννου Πασσά, Εκδόσεις Ήλιος
Οίνωψ Πόντος: Ενριέττας Μερτζ, Εκδόσεις Νέα Θέσης
Η Αναχρονολόγηση της Προϊστορίας Κωνστ. Κουτρουβελη Εκδόσεις Δαυλός. Ένα πραγματικό σύγχρονο Ευαγγέλιο, και η συνεχής περιέργεια μου για την πραγματική Ιστορία των πάντων, γιατί έχω την εντύπωση και εμμονή ότι κάποιοι μας λένε ψέματα και παραμύθια. 

(*) Το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε προ 20ετίας στο Λονδίνο για
το περιοδικό της Λέσχης Ελλήνων Πλοιάρχων.
Share on Google Plus

About George Lekakis

    ΣΧΟΛΙΑ
    ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΣΩ Facebook

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ